Fietsen met verlamming in de armen: Lisannes Kettwiesel ONE met schouderbesturing

Vijf jaar na haar leukemiediagnose is voor Lisanne Wagner niets meer zoals vroeger. De behandeling was intensief: chemotherapie, een stamceltransplantatie, veel hoop. Maar haar lichaam accepteerde de getransplanteerde stamcellen niet. Er ontstond een zware afstotingsreactie.

Sindsdien is er veel veranderd. Lisanne heeft verlammingen in beide armen. Haar rechterarm kan ze nog een beetje strekken en buigen, maar de linker is volledig verlamd. Daarnaast is haar nekwervelkolom instabiel, waardoor ze maar beperkt kan lopen. Ze is permanent afhankelijk van een beademingsapparaat. Er is geen prognose of haar toestand nog wezenlijk zal verbeteren.

Daarbij kwam een atypisch ziekteverloop met een zeer ernstige bloedarmoede, waardoor ze extreem verzwakt raakte. Haar lichaam had nauwelijks kracht. Met elke nieuwe beperking werd duidelijker dat een leven zoals vroeger niet meer mogelijk zou zijn.‍

Fietsen maakte altijd deel uit van haar leven.‍

Lisanne komt uit een familie die dol is op fietsen. De fietsen gingen altijd mee op vakantie. Buiten bewegen, afstanden afleggen, gewoon vertrekken – dat hoorde bij haar.

Na de stamceltransplantatie kocht ze zelfs een gravel bike. Om weer te trainen, weer overal naartoe te fietsen en terug te keren naar een actief leven.

Maar toen begon de afstotingsreactie. Eerst kleine verlammingsverschijnselen, daarna steeds meer. Uiteindelijk ging het niet meer. Fietsen werd plots onmogelijk.

“Ik miste de persoon die ik ooit was,” zegt ze vandaag.

In een cargofiets of op een tandem kon ze nog wel meerijden. Maar ze was afhankelijk. Ze zat er wel op, maar reed niet zelf.‍

Een driewieler die niet als een compromis voelt‍

Een medische speciaalzaak bracht haar uiteindelijk op een driewieler voor volwassenen: de Kettwiesel ONE.

Tijdens de eerste afspraak in ons Schaltwerk in Waltrop werd al snel duidelijk dat een standaardoplossing niet voldoende was. Lisanne kan haar handen niet gebruiken, haar bovenlichaam is slechts beperkt stabiel en ze is afhankelijk van een beademingsapparaat.

Daarom hebben we de Kettwiesel ONE voor haar aangepast:

• schouderbesturing in plaats van een klassiek stuur
• een speciaal ontwikkelde knie-rem met klapmechanisme
• individuele onderdelen uit de 3D-printer
• een grote achtertas voor het beademingsapparaat en boodschappen

“Het team heeft voor echt elk probleem een oplossing gevonden,” vat Lisanne samen.

‍

Weer zelf rijden. Weer zelf beslissen.‍

Vandaag stapt Lisanne op haar driewieler en rijdt weg. Zonder geduwd te worden of als bagage vervoerd te worden. “Met de Kettwiesel voelt het alsof je met een normale fiets onderweg bent,” vertelt ze.

Dankzij de goede vering rijdt ze ook op oneffen wegen veilig. Tijdens fietstochten met familie of vrienden kan ze moeiteloos meekomen en rijdt ze vaak zelfs voorop. De driewieler voor volwassenen geeft haar stabiliteit zonder zwaar of log aan te voelen.

Het verandert ook hoe anderen haar zien:

“In een rolstoel krijg ik vaak medelijdende blikken. Op de Kettwiesel word ik heel anders waargenomen. Mensen merken niet eens dat ik mijn handen niet gebruik.”‍

Meer dan mobiliteit‍

Fietsen traint ondertussen ook haar benen, waardoor lopen weer makkelijker wordt. Maar vooral is er iets teruggekeerd dat lang ontbrak: vrijheid en levensvreugde.‍

“Ik stap op de fiets en rijd weg,” zegt Lisanne. “De Kettwiesel ONE maakt me gelukkig. Het heeft mijn leven veranderd.”

‍

‍

‍