Kirsten Hase: Gravit CITY E

Kirsten en Marec Hase zijn een team sinds hun eerste dagen in het koetshuis van een oude doktersvilla in Bochum. In die tijd, toen ze overdag fietsen bouwden en ’s nachts kwaliteitstestbanken voor de fietsindustrie bedienden, werd het op een gegeven moment duidelijk: hier gebeurt iets dat wel eens heel groot zou kunnen worden. Daarna verhuisden ze naar de bovenste verdiepingen van de historische productiehal in de kolenmijn van Waltrop. Tegen alle verwachtingen in, tegen de waarschuwingen van adviseurs in. “Als je dat doet, ga je binnen twee jaar failliet”, zeiden ze. Maar Kirsten en Marec gaven gewoon niet op. Met de steun van hun ouders, met de moed van de jeugd – en met een enorme hal.

Alles wat vandaag is ontstaan, is organisch gegroeid – op een gezonde manier. Kirsten’s loopbaan begon met een opleiding als pottenbakster. “Nadat ik van school kwam, wilde ik echt iets met mijn handen doen, iets creëren dat je kon aanraken”, zegt Kirsten. “Tot op de dag van vandaag geeft pottenbakken mij rust en houvast.”

En deze liefde voor het ambacht kenmerkt haar flair voor goede producten. Haar twee zoons zijn opgegroeid met het bedrijf. Ze speelden tussen de fietsen en ideeën, midden in de productiehal. Zouden de jongens het bedrijf op een gegeven moment willen overnemen? “We hebben altijd gezegd: Ga je eigen weg, doe wat je gelukkig maakt – we zien wel wat er gebeurt.” Toch zijn ze allebei trots op het feit dat hun oudste zoon nu zijn bachelorscriptie bij Hase Bikes heeft geschreven.

Kirsten rijdt zelf op de Gravit CITY E – een lichte, wendbare transportfiets. “Perfect om boodschappen te doen, niet inspannend, kan overal worden geparkeerd – waarom zou ik nog met de auto gaan?” lacht ze. Soms wordt haar gevraagd of Marec de fietsen voor haar heeft gebouwd. Door een heupdysplasie is namelijk haar motoriek beperkt. Haar antwoord is duidelijk: “Nee. Ik rijd op gewone fietsen, ik heb vroeger zelfs afdalingen gemaakt met de mountainbike!” Maar misschien kan ze zich door haar eigen ervaring inleven in anderen. Haar eigen revalidatiefiets in haar kindertijd was lelijk en vernederend – dat heeft haar gevormd. “Ik wil dat mensen met een handicap mooie, coole, geweldige producten hebben.”